Trochę o badaniach i obserwacjach P. Dennisona, twórcy metody zwanej Kinezjologię Edukacyjną.Paul Dennison zajmował się przyczynami i leczeniem trudności w uczeniu się. Badał zależność między ruchem, a rozwojem mowy oraz umiejętnością pisania i czytania.

Co zauważył Paul Dennison?
Dzieci, które we wczesnym dzieciństwie nie miały możliwości swobodnego raczkowania, poruszania się, dotykania, gryzienia, później uczyły się mówić.
Dzieci, które omijają etap raczkowania i od razu zaczynają chodzić lub przy chodzeniu używały chodzików częściej mają trudności z uczeniem się. tłumaczy to, że podstawą jest ruch, a chodzik blokuje ruch i używanie naprzemienne rąk i nóg.

Ruch towarzyszy każdej czynności, którą  wykonujesz.

• Dziecko mówi bo-opanowało do perfekcyjnie kontrolę mieśni krtani, nagłośni, języka oraz mięśni artykulacyjnych.

• Czyta  bo zautomatyzowało  umiejętność ruchów precyzyjnych oczu.I umiejętność rozkodowania znaków jakimi są słowa, umie łączyć je w zdania i odczytywać ich sens.

• Pisze- bo ma opanowaną koordynację ręce –oczy wspomaganą przez postawę ciała, umie przywołać symbol litery połączyć je w słowa a następnie w sensowne zdania po to aby mógło przekazać swoje przeżycia, wiedzę, umiejętności,itp.

A teraz o metodzie, który ten proces automatyzacji przyśpiesza.

Założeniem Kinezjologii Edukacyjnej jest wykorzystanie jak najpełniej do uczenia się całego mózgu. A przede wszystkim obu półkul mózgowych, półkule mózgowe to dwa odrębne organy, spełniające całkowicie odrębne funkcje, połączone i komunikujące się ze sobą za pośrednictwem masy włókien nerwowych, zwanych ciałem modzelowatym, spoidłem wielkim. „Spoidło wielkie mózgu – pisze S. Grennfield – działa jak autostrada umożliwiająca zintegrowane myślenie, szybkie dojście do szczegółów liniowych w półkuli logicznej, jak i w półkuli całościowej.”

Dla zrozumienia metody Kinezjologii Edukacyjnej ważne jest zrozumienie odmiennego funkcjonowania półkul mózgowych człowieka.

• Prawa i lewa półkula mózgowa spełniają różne funkcje, ich sposób funkcjonowania jest odmienny: prawą pólkula,  intuicyjna odbióra wrażenia z otaczającego świata. lewa półkula jest analityczo-racjonalna i dzięki niej  dziecko doświadczając, ucząc się rozkodowuje  informacje i nazywa wrażenia emocje. Uczy się tworzyć  schematy dzięki, którym może przekazać swoje, myśli, doświadczenia i wiedzę. za pomocą pisma, cyfr i znaków graficznych,symboli.

• U każdego człowieka dominuje zazwyczaj jedna półkula mózgowa. Wyłączenie z pracy jednej półkuli prowadzi do wystąpienia u dziecka  problemów w uczeniu się np  problem z automatyzowaniem ruchów  w uczeniu umiejętności, w zapamiętywaniu schematów. np tabliczka mnożenia, itp. problem z zastosowanie tego czego się uczy i wykorzystaniem swojej wiedzy, problem z  porównaniem analizowaniem i wyciąganiem wniosków.

• Wyłączoną półkulę mózgową można zaktywizować za pomocą ćwiczeń.

• Ćwiczenia są tak dobrane, że  poprzez  ich  wykonywanie poprawia się. koncentracja i funkcje myślenia: analizowanie, przewidywanie, wnioskowanie. Funkcje pamięci krótkiej i długiej, umiejętności czytania, pisania, koordynacji ruchowej.  Dobrze dobrane ćwiczenia stają się  windą dla dziecka, poprawiając jego umiejętności uczenia się.

Dlaczego tak sie dzieje?

Ruchy skrzyżowane, naprzemienne stosowane w programie  Gimnastyka Mózgu®mają za zadanie tak jak w przypadku raczkowania u  niemowlaka  ukształtowanie prawidłowego napięcie miedzy prawą stroną i lewą ciała. Zangażowanie  i  koordynację w równy sposób  obojga oczu, uszu, rąk i obu stóp, a także ukształtowanie prawidłowego napięcia mięśni brzucha i grzbietu. to z kolei  rozwija  spoidło wielkie mózgu- ciało modzelowate , które kieruje procesami zachodzącymi w obydwu pólkulach mózgowych. Im ciało modzelowate jest lepiej wykształcone tym dziecko lepiej umie wykorzystać w procesie uczenia możliwości swojego mózgu.

dzięki temu ma  łatwość uczenia się.

Często rodzice dostrzegają  tylko to, że coś dziecku  sprawia trudność  ale mimo uwag. zapewnień poprawy przez dziecko  w dalszym ciągu jej nie widać. Duża część rodziców posądza swoje dziecko wtedy o lenistwo.

Podczas, gdy trudność ta może wynikać z  niewykształcenia jednego nawyku aby móc przerzucić swoją uwagę na czynność inną  np myślenia o to przykład.

Dziecko pisze niestarannie skupia się na tym aby szybko napisać cała jego uwaga jest skupiona na napisaniu.   Jeśli taki wzorzec się umocni to dziecko przestaje myśleć nad tym co pisze i jak pisze.

Należy tu pamiętać o ty ,że dziecko  ma wrodzony talent do szukania rozwiązań i znalazło sposób.  Pisze tak niestarannie aby inni mieli trudności z odczytaniem tego co napisało poznanie, że nie stosuje poprawnie zasad ortografii.

Jeśli taki  nawyk się utrwali  może prowadzić do  dysgrafii   i dysortografii. Jak pomóc takiemu dziecku? należy  uruchomić inny nawyk, myślenia podczas pisania.

Po pierwsze  należy pokazać dziecku inne rozwiązanie.  Do tego służy ćwiczenie z programu Gimnastyki Mózgu® ósemka alfabetyczna. Podczas rysowania ósemek,  które poprawiają koordynację wzrokowo-ruchową i kształtują prawidłowe napięcie przy pisaniu. Dziecko ma jednocześnie liczyć ósemki, kiedy doliczy np  do trzech nie przerywając ruchu ma pomyśleć i napisać kolejną  literę.

Zadaniem ćwiczenia jest:

• automatyzacja ruchu przy pisaniu z jednoczesnym myśleniem.
• wyrobienie nawyku prawidłowego ruchu podczas pisania liter.
• wyrobienie kierunku pisania liter .
• wyrobienie prawidłowego łaczenia liter.
• zapamiętania  i rozróżniania b-d, p-g
• wykształcone nawyki z tego ćwiczenia  zostają automatycznie wykorzystywane przez dziecko podczas pisania.

Dlaczego ćwiczenie jest takie skuteczne

Podczas rysowania ósemek dziecko się bawi -automatyzuje czynność potrzebne do pisania -i uwaga jego zostaje skierowana już nie na czynności samego pisania ale na to jak poprawnie się to pisze  – zaczyna myśleć przy pisaniu i stosować zasady ortograficzne. Automatyzacja przyśpiesza pisanie – dziecko zyskuje czas i  który może wykorzystać do ponownego pomyślenia i korekty tego co napisało.

Wystarczy wykonanie określonej serii skoordynowanych ćwiczeń ruchowych, z programu Gimnastyka Mózgu®, aby wytworzyć, przeorganizować sieci neuronalne i ukształtować nowe nawyki.

„To właśnie nieograniczone możliwości tworzenia połączeń międzyneuronalnych – decydują o rozwoju i inteligencji człowieka.” C.Hannaford. Czynności wymagające aktywności mięśni, a szczególnie ruchy skoordynowane, stymulują wytwarzanie neutrofin – naturalnych substancji, ,które pobudzają wzrost komórek nerwowych i wzrost liczby połączeń neuronalnych w mózgu i sprzyjają uczeniu się to jest fundamentem metody Kinezjologii Edukacyjnej.

BIBLIOGRAFIA

C. Grzywniak Art. „Ruch sposób na naukę”. Szkoła specjalna nr 3 2001