Jak Kinezjologię Edukacyjną i ćwiczenia z Gimnastyki Mózgu można zastosować w fizjoterapii? Historia sukcesu Marioli Frąszczak

Jak Kinezjologię Edukacyjną i ćwiczenia z Gimnastyki Mózgu można zastosować w fizjoterapii? Historia sukcesu Marioli Frąszczak

W swojej dotychczasowej pracy wykorzystywałam wiele metod fizjoterapeutycznych, ale wciąż poszukiwałam metody, która pomogłaby mi przezwyciężyć opory psychiczne u moich pacjentów.

Panią Grażynę spotkałam na zjeździe fizjoterapeutów w Opolu. W swoim wystąpieniu Pani Grażyna zaintrygowała mnie tym, że nie negowała innych metod pracy z pacjentem. Swoją metodę traktowała jako pomoc w uzyskaniu określonych celów i poprawy jakości życia. Byłam zaskoczona wszechstronną wiedzą jaką reprezentowała Pani Grażyna. Jej wystąpienie i osoba porwała mnie i szybko zdecydowałam się na szkolenie z http://gimnastykamozgu.pl

Po pierwszym stopniu kursu zaczęłam patrzeć na świat w zupełnie inny sposób. Dostrzegałam, słyszałam, czułam to na co wcześniej nie zwracałam uwagi. Więcej czasu poświęcałam swoim myślom, które dotychczas były przytłoczone przez inne sprawy. Kiedy zaczęłam stosować gimnastykę mózgu u swoich pacjentów musiałam sama odczuć jej działanie. I tak się stało.

Często dzwoniłam do Pani Grażyny, aby pomogła mi w niektórych sprawach. Zawsze była dostępna i służyła radą. A ja czekałam na efekty pracy, które przyszły szybciej niż się spodziewałam. Zapał do pracy zawsze dodaje mi zadowolenie pacjentów.

Jestem magistrem fizjoterapii i wychowania fizycznego. Obecnie podjęłam studia podyplomowe z logopedii. Stało się to zresztą pod wpływem chęci rozwoju jaką nabrałam po rozpoczęciu stosowania gimnastyki mózgu przez siebie i moich pacjentów. Pacjentkę, którą chcę przedstawić w tym artykule jest 13-letnia Natalia. Zgłosiła się do mnie ze skoliozą w odcinku piersiowym i kręczem szyi. Powikłaniem dodatkowym był guz w pniu mózgu i epilepsja. Z tego powodu lekarze nie pozwalali Natalce ćwiczyć .

Po krótkiej rozmowie dowiedziałam się, że dziewczynka chodzi do szkoły specjalnej ze względu na lekkie opóźnienie w rozwoju umysłowym. Jest nieśmiała, unika kontaktów z rówieśnikami. Jej wycofanie było zresztą widoczne w samej postawie. Była przygarbiona, miała barki wysunięte do przodu, głowę opuszczoną, unikała kontaktu wzrokowego.

(więcej…)

Jak Kinezjologia Edukacyjna może pomóc dzieciom  upośledzeniem umysłowym w stopniu znacznym i głębokim

Jak Kinezjologia Edukacyjna może pomóc dzieciom upośledzeniem umysłowym w stopniu znacznym i głębokim

aneta-jeczminska

Witam serdecznie!

Nazywam się Aneta Jęczmińska. W 2006 roku ukończyłam studia pedagogiczne o specjalności rewalidacja z terapią pedagogiczną. Od czasów szkoły średniej jestem zaangażowana prywatnie i zawodowo w działalność edukacyjno – wychowawczo – opiekuńczą: pełniłam rolę animatora grup dziecięcych, asystenta osób niepełnosprawnych.

Po obronie pracy magisterskiej pracowałam z młodzieżą i dziećmi dotkniętymi różnorakimi deficytami rozwojowymi: niepełnosprawnymi intelektualnie w stopniu lekkim i umiarkowanym, z autyzmem i zespołem Aspergera, z ADHD i innymi zaburzeniami emocjonalnymi oraz społecznymi.

Obecnie zajmuję się terapią pedagogiczną uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się o podłożu dyslektycznym oraz pracą edukacyjno – terapeutyczną dzieci z głębokim upośledzeniem umysłowym, które również są niepełnosprawne fizycznie.

Od 10 lat analizuję procesy terapeutyczne i wybieram spośród wielu znanych mi metod i technik.

Poszukując skutecznych rozwiązań w mojej pracy, ponad rok temu przeszłam szkolenie z Gimnastyki Mózgu u Pani Grażyny Wieczorek – założycielki Polskiego Instytutu Kinezjologii Edukacyjnej i zostałam certyfikowanym kinezjologiem edukacyjnym. Od tego czasu zaczęłam intensywny rozwój osobisty i zawodowy. Zdobyłam dużą świadomość terapeutyczną, którą obecnie pogłębiam, stosując w swoim życiu zawodowym i prywatnym założenia Gimnastyki Mózgu.

Fakt, że Kinezjologii Edukacyjna z powodzeniem jest wykorzystywana w terapii dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się jest już dzisiaj potwierdzony przez różnych naukowców i praktyków.

Na gruncie polskim udowodniały to badania przeprowadzone przez dr Celestynę Grzywniak, prof. Ludwikę Sadowską, dr Dorotę Wójtowicz oraz samą moją mentorkę mgr Grażynę Wieczorek. Nie będę więc pisać o tym, jak ćwiczenia z programu Gimnastyki Mózgu wpływają na rozwój moich uczniów z deficytami natury dyslektycznej. Natomiast ten artykuł chciałabym poświęcić zastosowaniu założeń i procedur Kinezjologii w pracy terapeutycznej z dziećmi upośledzonymi umysłowo w stopniu głębokim.

W żadnej literaturze fachowej poświęconej wspomaganiu rozwoju osób z upośledzeniem umysłowym w stopniu znacznym i głębokim nie spotkałam się z zastosowaniem metody Dennisona. Standardem jest prowadzenie terapii ruchem, terapii ręki, czy też stymulacji polisensorycznej np.: programu Knillów, metody Weroniki Sherborn, masażu twarzy według Castillo Moralesa, itp.

Wychodząc z założenia, że wykonywanie pewnych ćwiczeń oraz wprowadzanie prawidłowych schematów ruchowych wpływa korzystnie na rozwój każdej jednostki, niezależnie od stopnia jej psychofizycznego funkcjonowania, stwierdziłam, że Gimnastyka Mózgu http://gimnastykamozgu.pl może zostać skutecznie zastosowana w pracy z dziećmi upośledzonymi.

Znając prawidła rozwojowe i procesy wpływające na pracę mózgu, zaczęłam ćwiczyć z moimi podopiecznymi wg programu P. Dennisona. 

Grupa rewalidacyjna, którą prowadzę składa się z czworga uczniów upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim. W pierwszej części artykułu zajmę się opisaniem przypadku Klaudii.

  1. Stan zdrowia: mózgowe porażenie dziecięce, małogłowie, epilepsja.
  2. Szczególne zalecenia medyczne: wózek inwalidzki (dziewczynka samodzielnie siedzi, nie chodzi).
  3. Nastroje ucznia: dziewczynka zazwyczaj pogodna, często się uśmiecha, czasami głośno śmieje, prowokuje do kontaktu. Kiedy źle się czuje, płacze, głośno wokalizuje.
  4. Współpraca w grupie: Klaudia odwraca głowę w kierunku śmiechu i głosów innych dzieci, reaguje na swoje imię, bardzo lubi zajęcia w czasie „Porannego Kręgu”, dotyka inne dzieci, zwłaszcza w obrębie głowy, włosów, potrafi zabrać innemu dziecku z ręki zabawkę, która ją interesuje.
  5. Jak się komunikuje z otoczeniem: za pomocą płaczu i jęków wyraża ból, złość; uśmiecha się, śmieje się w głos, kiedy jest zadowolona; wokalizuje niespecyficznie; zdenerwowanie sygnalizuje gryzieniem ręki, wzmożonym napięciem mięśniowym, nie sygnalizuje potrzeb fizjologicznych, głodu, itp.
  6. Zakres samoobsługi: brak, całkowicie uzależniona od innych.
  7. Mocne strony ucznia: reaguje na swoje imię, chętnie poddaje się oddziaływaniom terapeutycznym, dłużej utrzymuje kontakt wzrokowy, skupia się na własnym odbiciu w lustrze.

Z Klaudią pracuję 5 miesięcy wykorzystując założenia Gimnastyki Mózgu. W oparciu o odpowiednie ćwiczenia wzmacniam całościowy jej rozwój. Kiedy objęłam stanowisko nauczyciela w tej grupie rewalidacyjnej dziewczynka nie podpierała się rękoma, wykazywała brak odruchu spadochronowego.

Z uwagi na obniżone napięcie mięśniowe w górnej połowie ciała oraz przykurcze w nogach nie utrzymywała się w pozycji czworaczej oraz klęczącej nawet z asekuracją, obracała się również tylko w jednym kierunku.

Obecnie po 2 – 3 miesiącach codziennego treningu: stosowania ćwiczeń rytmizujących i rozciągających z gr. II oraz wprowadzaniu prawidłowych schematów ruchowych leżących u podstaw Kinezjologii Edukacyjnej Klaudia osiągnęła następujące postępy:

  • podpiera się rękami chroniąc głowę w sytuacji zagrożenia upadkiem;
  • pojawił się odruch spadochronowy;
  • utrzymuje się z asekuracją w pozycji czworaczej; przez sekundę potrafi już sama zachować tę pozycję ciała;
  • klęczy ze wsparciem; sporadycznie, przez chwilę i bez pomocy potrafi utrzymać pozycję klęczącą;
  • nastąpiła częściowa redukcja przykurczów w nogach;
  • odpowiednio pokierowana obraca się w obydwie strony: od prawej do lewej i na odwrót.
  • szybką redukcję stresu objawiającego się wzmożonym napięciem mięśniowym i zachowaniami autoagresywnymi.

Mama Klaudii była bardzo zaskoczona i wzruszona postępem rozwojowym swojego dziecka. Zauważyła również, że córka zaczęła intensywniej rozwijać się w sferze społecznej: szuka kontaktu z domownikami i gośćmi, jest bardziej zainteresowana tym, co dzieje się wokół niej, chce brać czynny udział w życiu rodziny. Łatwiej za pomocą rąk wyraża swoje potrzeby.

W cały proces terapeutyczny Klaudii na terenie ośrodka zaangażowany jest fizjoterapeuta, z którym ściśle współpracuję w osiągnięciu wspólnych celów rozwojowych. Uświadomiona przeze mnie mama, zmotywowana postępami dziecka postanowiła zapewnić dziecku prywatną, intensywną rehabilitację.

Wcześniej przed rozpoczęciem terapii nie widziała nadziei na poprawę psychofizycznego funkcjonowania swojej córki. Po kilku miesiącach treningu wg założeń programu Gimnastyki Mózgu P. Dennisona pojawiła się szeroka perspektywa na rozwój Klaudii.

W dalszym ciągu prowadzę terapię dziewczynki w oparciu o metodologię Kinezjologii Edukacyjnej, ciesząc się jej małymi, a w jej przypadku „dużymi” sukcesami. Widzę, że Klaudia cierpliwie i często z uśmiechem bierze udział w swoim procesie rozwojowym.

Wiem, że dałam jej dużą szansę na lepsze życie… Jak dalej potoczy się rozwój dziewczynki… To w dużej mierze zależy od rodziców dziecka. Od tego, czy zapewnią jej intensywną rehabilitację, specjalistyczne medyczne leczenie.

Mam nadzieję, że wątek Klaudii będę kontynuowała, że jeszcze napiszę o jej postępach rozwojowych. Tego z całego serca jej życzę zapewniając swoje terapeutyczne wsparcie i zaangażowanie.

Jeżeli jesteś zainteresowany zdobyciem tak unikalnej wiedzy to zapraszam  na szkolenie http://gimnastykamozgu.pl

 

 

Kinezjologia Edukacyjna metoda  wspierająca proces uczenia się dziecka szkolnego

Kinezjologia Edukacyjna metoda wspierająca proces uczenia się dziecka szkolnego

 Gdy twoje  dziecko popełnia błędy w czasie czytania: gubi litery, dodaje też litery wypaczając brzmienie słów.

Prędkość czytania ma obniżoną,  ma trudności w rozróżnieniu liter  b-p d-t k-g, cz-sz. gdy obserwujesz u swojego dziecka takie problemy,nie dziw się, że Twoje dziecko niechętnie wykonuje zadania  języka polskiego, nie lubi czytać, pisać wszystkie  bo  wszystkie te prace przychodzą mu z wielkim trudem więc ich unika.

(więcej…)

Jak i dlaczego Kinezjologia Edukacyjna wspiera uczenie się i rozwój?

Jak i dlaczego Kinezjologia Edukacyjna wspiera uczenie się i rozwój?

Geneza słowa kinezjologia edukacyjna.

Kinezjologia Edukacyjna pokazuje w praktyce możliwości
jak wspomóc rozwój i proces uczenia się, wykorzystując  naturalny ruch fizyczny.

Słowo Edukacyjna– pochodzi od łacińskiego słowa „ educare” co znaczy wychowywać, kształcić,

Kinezjologia opiera się na badaniach wybitnych humanistycznie zorientowanych psychologów i pedagogów:
A.Gesella , C. Rogersa, J.Piageta, M. Montessori, L. Clarka, J. Canfielda i wielu innych.
Kinezjologia Edukacyjna oparta jest na trzech prostych założeniach :
1. Nauka jest naturalną przyjemną sferą działalności kontynuowaną przez całe życie.
2. Blokady ukryte w naszym ciele, które przeszkadzają nam w nauce i w rozwoju.
3. „Właściwie rozpoznane blokady mogą zostać usunięte, pod warunkiem prawidłowo prowadzonego treningu z wykorzystaniem ćwiczeń i procedur z  podstawowego programu kinezjologii zwanego Gimnastyką Mózgu.  ”®
Poznaj Fundamenty Kinezjologii  Edukacyjnej  i programu Gimnastyka Mózgu®
                 

   Kinezjologia Edukacyjna  program Gimnastyka Mózgu® część I 

Wymiary programu Gimnastyka Mózgu

Zobacz fragment z kursu Kinezjologia Edukacyjna część I

 

Czy wiesz, że proces uczenia zależy od nastawienia do nauki?

Czy wiesz, że proces uczenia zależy od nastawienia do nauki?

Procesy myślenia i uczenie się odbywają się nie tylko w głowie! To zmysły  karmią mózg informacjami z otoczenia, które są potrzebne dziecku do zrozumienia świata i praw w nim rządzących.

Natomiast  jak   zapamięta Twoje dziecko  dane  mu doświadczenie, czy jest miłe czy nie miłe decyduje o szybkości  jego uczenia i  późniejszej motywacji do uczenia się.

Jak to się dzieje?

Jeśli  Twoje dziecko odbierze doświadczenie  jako bardzo trudne wręcz tragiczne, uwolniony zostaje neurotransmiter adrenalina  i kortyzol  co spowoduje  z kolei obniżenie  jego zdolności uczenia się i zapamiętywania. Wydzielają się Hormony stresu.

(więcej…)

Dlaczego dysleksja jest tak uciążliwa dla dzieci? – Nienadążanie w nauce

Zjawisko dysleksji, w ujęciu psychologicznym i pedagogicznym, to trwałe zaburzenie procesu uczenia się, przy normie intelektualnej.

Do dysleksji zalicza się:

  • dysortografię – specyficzne trudności w pisaniu,
  • dyskalkulię – specyficzne trudności w przyswojeniu  matematyki.

Dysleksja zdarza się 3-4 razy częściej u chłopców, niż u dziewczynek.

Zaburzenie czytania widoczne są już w II klasie szkoły podstawowej.

Dlaczego dysleksja jest tak uciążliwa dla dzieci?

Dziecko popełnia błędy w czasie czytania: gubi litery, dodaje też litery wypaczając brzmienie słów. Stąd  ma trudności ze zrozumieniem czytanego tekstu.

Prędkość czytania jest obniżona, dziecko ma trudności w rozróżnieniu b-p, d-t, k-g, cz-sz.

Drogi Rodzicu, gdy obserwujesz takie trudności, nie dziw się, że Twoje dziecko niechętnie wykonuje zadania z języka polskiego. Nie lubi czytać, a pisanie tych wszystkich prac, przychodzi mu z wielkim trudem.

W przypadku dysgrafii u dzieci z młodszych klas szkoły podstawowej, z trudem opanowują pisanie. Ich dyktanda, czy wykonywane przez nie ćwiczenia, zawierają mnóstwo błędów gramatycznych i ortograficznych. Nie stosują wielkich liter, przecinków i innych znaków interpunkcyjnych, piszą niewyraźnie.

Dzieci starsze, w czasie pisania starają się wykorzystać krótkie frazy z ograniczonym doborem słów, ale w pisowni tych słów, robią poważne błędy. Dlatego, uczniowie często odmawiają chodzenia na lekcje i pisania prac.

Rozwija się u nich poczucie nieporadności, własnej wadliwości, która często przekształca się w smutek.

Dzieci unikają kontaktów z rówieśnikami, w efekcie czego, znajdują się w izolacji.

Jak wyjaśnić mechanizm dysleksji?

Wielu badaczy widzi mechanizm dysleksji w zaburzeniu trzech rodzajów słuchu:

  1. fizyczny,
  2. muzyczny.

Czym charakteryzuje się każdy z nich?

Słuch fizyczny pozwala dziecku na rozróżnienie dźwięków z otoczenia: szumu liści, deszczu. A także dźwięków urbanistycznych, czyli: dźwięk samolotu, silnika samochodowego, stukotu kół samochodu, itp.

Słuch muzyczny daje dziecku. możliwość rozkoszowania się melodią, muzyką, tworzoną przez kompozytorów.

Słuch fonemowy daje dziecku możliwość rozumienia mowy, pozwala rozróżniać odcienie, akcenty, jeden dźwięk od drugiego. Jeśli słuch fonemowy nie jest dobrze rozwinięty, dziecko ma trudności z rozróżnieniem podobnych brzmień słów i liter.

Jeśli dziecko ma uszkodzony słuch fonematyczny, będzie miało duże trudności z nauczeniem się czytania, ponieważ nie słyszy precyzyjnie dźwięków mowy. Nie jest też w stanie nauczyć się pisania, gdyż nie wie, jaki dźwięk ma ta, lub inna litera.

Aby dziecko odnosiło sukcesy w szkole, potrzebuje jeszcze jednej umiejętności – widzenie liter. Pozwala ono dziecku zapamiętać ich kształt i go: odtworzyć. Posłuchać, zapamiętać, powiedzieć, zapisać, zobaczyć.

Szkoła i proces uczenia jest doświadczeniem, które wpływa na kształtowanie poczucia własnej wartości. Słabe wyniki w szkole przynoszą dziecku wiele negatywnych emocji, które prowadzą do lęku, wręcz fobii szkolnej. Powstaje błędne koło.

Zaobserwuj swoje dziecko, czy ma problemy z pisaniem i czytaniem.?

Czy te problemy nie wynikają z  problemów opisywanych powyżej?

Co możesz zrobić, jeśli zauważysz takie problemy?

Jak usprawnić słuch fonematyczny?

Jak sprawić, aby dziecko czytało?

Ale, to wkrótce….teraz odsyłam do artykułów.

Oto lista 3 podstawowych artykułów o Kinezjologii Edukacyjnej, z którymi powinieneś się zapoznać:
1.  Jak i dlaczego kinezjologia edukacyjna wspiera uczenie się i rozwój?
2. Główna przyczyna trudności w uczeniu się.3. Kinezjologia co daje integracja półkul mózgowych

Powstaje pytanie. Jak skutecznie pomóc takim dzieciom? Jedną ze skutecznych metod pomocnych w przezwyciężaniu dysleksji jest Kinezjologia Edukacyjna wraz z programem Gimnastyka Mózgu®.

W najbliższym tygodniu opublikuję bezpłatny poradnik: Gimnastyka Mózgu® ćwiczenia usprawniające uczenie się